PapA 的个人资料CloSe uR eYes giVe mE Ur...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


2月26日

คำสัญญา จากผู้ชายคนหนึ่ง

เดินทางมาไกล

ไกลจนมิอาจกลับหลังแล้ว

จะเดินต่อไป ถึงหนทางจะมืดมน

เปิดจัยรับมัน ยอมรับมัน เท่านี้ก้อสุขจัยแล้ว

ขอบจัยที่ ทำให้มีความสุข เช่นกัน

สัญญา  จะไม่  ทิ้งกัน

 --> *** HoW dO I LivE WiThOuT U *** <---

 
2月22日

ตกลง คือ "พรหมลิขิต" ใช่มั๊ย

สิ่งดีๆ จากพี่ช้าง นะจ๊า ::
เมื่อเรารู้ว่าเนื้อคู่ (soulmate) ไม่ได้มีเพียงคนเดียว
และยังมีคนมากมายนับร้อยนับพันที่จะเข้ามาในชีวิตเราแล้ว
 เราจะได้รู้อย่างไรว่าคนไหนที่เป็นเนื้อคู่ของเราในชาตินี้ ในวันนี้เราจะมาหาคำตอบนี้ด้วยกัน...
พรหมลิขิต (destiny) จะช่วยชี้นำให้เราได้พบกับเนื้อคู่ของเราในชาตินี้
ทว่าพรหมลิขิตไม่สามารถช่วยให้เรากับเขาอยู่คู่กันได้
มีเพียงตัวเราเองเท่านั้นที่จะตัดสินใจว่าจะรับเขาไว้ หรือปล่อยเขาไป
มีหลายคู่ที่มาพบกันแต่ว่าไม่แน่ใจในหัวใจของตัวเอง
และเลือกทางที่จะทำให้ความรักที่ควรจะเกิดกลับมอดลงไปอย่างน่าเสียดาย
สิ่งนี้เรียกว่าโศกนาฏกรรมของความรักอย่างแท้จริง
เพราะเราอาจจะมีโอกาสพบเนื้อคู่เราเพียงชั่วเสี้ยวเวลา
แต่เรากลับไม่เลือกทำอะไรที่จะรั้งคู่ของเราไว้และแล้วรอกระทั่งเขาจากไป
ดังนั้นสิ่งที่เราตัดสินใจทำ ลงไป ณ นาทีนั้นจึงกลายเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในชีวิต
และเมื่อเจอคนที่เราคิดว่าเขาเป็นเนื้อคู่ของเราแล้ว
จงมองเข้าไปในส่วนลึกของเขา จงใช้หัวใจมอง
ใช้ความรู้สึกของตัวเองเป็นส่วนช่วยในการตัดสินใจว่าเขา"ใช่"คนที่เราตามหาหรือไม่
บางคู่ก็สามารถจำกันได้แค่เพียงสบตาเท่านั้น บางคู่ต้องการการสัมผัส
บางคู่อาจจะต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกันเพียงพอ แต่อย่างไรก็ตาม
มีหลายคู่ที่ตัดสินใจไม่ลงเอยกัน ถึงแม้ว่าจะได้พบกัน อยู่ด้วยกัน และเรียนรู้กันแล้วก็ตาม
ทุกคู่มีทางเดินของตัวเอง อาจจะไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่โศกนาฏกรรม
แต่เป็นหนทางของแต่ละคนที่จะเลือกเดิน อย่างไรก็ตาม
เราไม่จำเป็นต้องค้นหาคำตอบในเรื่องนี้มากมายนัก หลายคนหมกมุ่นและทุ่มเทในการค้นหาใครสักคน
สิ่งเหล่านั้นยิ่งทำให้ชีวิตลำบากมากยิ่งขึ้น ธรรมชาติไม่ได้สร้างให้เรารับรู้ถึงอดีตที่ผ่านๆมา
รวมถึงไม่ได้สร้างเรามาเพื่อให้เรารับรู้ความสัมพันธ์ในอดีตชาติ
เราไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเขาหรือเธอคนนั้นใช่เนื้อคู่ของเราหรือไม่
เพราะสิ่งเหล่านี้ยิ่งทำให้เราปิดกั้นตัวเอง และไม่เปิดรับกับโอกาสที่ผ่านเข้ามา.... 
 
 
 
 
2月19日

คำคม จากพี่ช้าง และเพื่อนๆ

คำคมจากพี่ช้าง ผู้ซึ่งเป็นอัศวินแห่งอาณาจักร BC 475
 
        1. ช่วงเผางาน --> ขนาดขี้เลื่อย ยังเอาไปเพาะเห็ดได้ แล้วนับประสาอารายกะเกิดมาเปงคน
        2. ช่วงเศร้าๆ อกหัก รักคุด ผิดหวัง 1 --> เคยวาดรูปลงบนกระดาษแผ่นนึง โดยไม่ยกมือมั๊ย  แล้วลองมองดูเส้นที่เขียน มันจะเรียงต่อกัน
            แม้ว่าลายเส้นมันจะไม่ตรง อาจจะวกวนไปบ้าง ...แต่มันก็ไม่ขาดออกจากกัน ...ไม่ใช่เหรอ ???
        3. ช่วงเศร้าๆ อกหัก รักคุด ผิดหวัง 2 --> อย่าเอาความเศร้ามาปิดบังสิ่งดีๆ เพราะถ้าทำยังงั๊น ความรู้สึกดีๆ มันก็ไม่มีค่าอะไรที่จะเสียเวลากับมัน
        4. ช่วงงานกลุ่มโหมกระหน่ำ ยังกะ El Nino 1 ---> ถ้าไม่มีคนปิดทองหลังพระ แล้วจะเป็นพระที่สวยงามได้ไง
        5. ช่วงงานกลุ่มโหมกระหน่ำ ยังกะ El Nino 2 ---> อย่าคิดไรมาก ถือซะว่าเป็นการฝึกฝีมือของเราแล้วกันนะ
 
 
 และคำคมจากเพื่อนๆ ทั้งหลาย
        4. ช่วงเวลาที่มีความสุขยังอยู่กับเราเสมอ เพียงแต่เราเอาความทุกข์มาปิดบังมันเท่านั้น --> หยาด
        5. ต่างคนต่างมีเรื่องเศร้าที่ต่างกันไป --> ฮอตตี้
        6. อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ดีกว่านะ --> ฮอตตี้
        7. แค่ Router ตัวนึง ที่คั้นกลางระหว่างเรา ทำให้เราอยู่คนละ Network กัน ---> พระพ่อปู่ (Mr. Coke Fresh)
        8. "เรา" จะหยุด 1 ก้าว เพื่อเตรียมตัวที่จะออกวิ่งได้ ---> JeffY
 
 
*** ยังไม่หมดแค่นี้นะคะ เอาไว้ว่างๆ จะมาโพสใหม่ละกัน สำหรับวันนี้ เหนื่อยใจจิงๆ ***
***** เหนื่อยกายด้วย แต่เหนื่อยใจมากกว่า  *****
*** เศร้าจัง อยากกลับไปสดใส ร่าเริง ดังเดิม  แต่ยากว่ะ ***
2月18日

ถึง ...คนพิเศษ

 

จงให้ความพิเศษเป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส

เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้

ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม

ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่

ไม่เป็นน้ำตาลที่หวาน อ่อนไหว

แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจ และ เอื้ออาทร

 

จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง

เป็นความชุ่มชื่นสดใสเช่นสายน้ำ

เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา

เป็นสีเขียวของใบไม้ที่เย็นที่ตาและที่ใจ

 

*** ชั้นจะหยุดอยู่ตรงนี้ ตรงที่เดิมตรงนี้ จะไม่ก้าวเข้าไปอีก เพราะรู้ดีว่า "" ผิด ""  แต่ชั้นจะไม่ก้าวถอยออกมาหรอก และจะรอแค่วันเวลาเท่านั้น ที่จะนำพาเรามาพบกันอีก

ขอบคุณเวลาที่นำพาเรามาพบกัน แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาเพียงสั้นๆ แต่มันก็ทำให้ชั้นมีความสุขมาก แบบไม่เคยเป็นมาก่อน

***** ก็อย่างที่ขีดเส้นไว้ไง ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ... ไม่หักห้ามแต่ไม่กระโจนใส่ ---+ ชั้นจะหยุดรอเธอตรงนี้  ตรงคำว่า "" เพื่อน "" ไงล่ะคะ

2月17日

So Sad U_U

ดอกไม้ที่เห็นว่ามันดูสวยเมื่อใส่แจกัน ได้ถามมันไหมว่าโดนบังคับหรือสมัครใจ
มีคนที่พรากมันมา อำลากิ่งก้านใบ แล้วสุดท้ายมาร้องไห้บนแจกัน

และฉันก็รู้ว่าเธอก็รักก็ห่วงเท่าไร ให้หันทางไหนก็มีเธอชี้คอยบอกกับฉัน

ใจจริงก็รักเธอ ทั้งรักและผูกพัน แต่ว่าใจมันทนทำตามต่อไปไม่ไหว

แค่อยากเป็นตัวเอง อยากเป็นตัวฉันคนเดิม อย่าเติมอะไรลงไป

ฉันเคยเหนื่อย ใช้ชีวิตหนักๆ มีรักก็อยากให้ผ่อนคลาย
อยากให้รักฉัน แต่ที่เป็นฉันจริงๆ อย่าทำให้เป็นใครๆ
รักเธอมาก รักเธอมากที่สุด แต่มันก็ต้องเปลี่ยนไป
วันนี้ฉันจะจากไป ฉันขอไปเป็นตัวเอง

 

 

 

2月15日

ความลับ

ก็รู้เป็นไปไม่ได้ ยังฝืนในความรู้สึก  ในส่วนลึกฉันรู้เธอมีใครอยู่
ก็รู้ในความเป็นจริง  แต่ก็ยังจะแอบเฝ้าดู  ทั้งๆ ที่รู้เป็นได้แค่เพียงเท่านั้น
 * แค่ชู้ทางใจที่ทำได้  เมื่อหัวใจเธอไม่ให้  จะเก็บไว้ให้คนที่เธอรักกันมานาน
 ก็รู้เป็นเพียงแค่ทางผ่าน  ไม่มีวันจะเดินร่วมทาง  เพราะเธอกับฉันเป็นเหมือนดังเส้นขนาน
 แอบฝันเล็กๆ ในใจ  ไม่ได้มีความหมาย  ให้เราผูกพันและรักกันไปอย่างนั้น
 ** ผิดที่เราเจอกันช้าไป  ไม่มีทางจะมารักกัน  เป็นได้แค่ความลับ  ที่ฉันและเธอซ่อนไว้ในใจ
 ผิดที่เราไม่ยอมห้ามใจ  ไม่จำเป็นต้องไปโทษใคร เมื่อผลสุดท้ายคนที่ต้องเจ็บคือฉันคนเดียว
2月14日

ToDaY ---> วาเลนไทน์ค่ะ

วันนี้วาเลนไทน์ ขับรถผ่านไปทางไหนก็เห็นแต่กุหลาบแดง ของขวัญสีแดง
หัวใจใหญ่ๆ ดูแล้วอิจฉาเว๊ย คนมีความรักเนี่ยน๊า
เฮ๊อ ...ไอ้เราเหรอ วันนี้ก็เหมือนวันธรรมดาทุกๆวัน ไม่มีไรมากมายเหมือนเดิม
ก็เราห่อเหี่ยวแบบนี้มานานแล้วนี่ จิงป่ะล่ะคะ
 
แต่วันนี้ก็ดีนะ มีคนใจดีเค้าให้น้ำหอมมาล่ะ ฟังดูโรแมนติกดีนะ
กลิ่นคล้ายๆ กะ Chanel No.5 งั๊นก็ Tommy Girl ที่ปาเคยใช้ล่ะ แต่ยังไงก็ขอบคุณนะค๊า
วันนี้รู้สึกแปลกๆ อยากจาเปงลมด้วยล่ะ นั่งเรียนไป ถามแม่นกว่า รู้สึกสไลด์จารย์จาสั่นๆ นะ
แม่นก บอกว่า "แกจาบ้ารึไง สั่นตรงไหนวะ" เหอๆ จิงๆ ที่สั่นคือตัวชั้นเอง ใจชั้นเองที่สั่น ยังกะแผ่นดินไหว
จาเปงลมเฟ๊ย ไม่รู้เปงไร รู้สึกแปลกๆ บอกไม่ถูก มันหวิวๆ พิลึก ก็มะเคยเปงแบบนี้อ่ะ
สงสัยเป็นโรคหัวใจ (ขาดรัก ...อิอิ)
 
 
*** เอาเป็นว่ามีความสุขกันถ้วนหน้านะคะ แฮปปี้มากๆ จ้า ***
 
*** แต่มาลองดมดูอีกที ก็ไม่น่าจะใช่แล้วล่ะ ***
 
2月13日

~ My HeaRt WiLL Go On ~

ช่วงนี้หัวใจพองโต นั่งยิ้ม หัวเราะได้คนเดียว เป็นไรไปหว่าตู
ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเล๊ย โลกเป็นสีชมพู 555+ อาจจะชมพูหม่นๆอ่ะเนอะ
เพราะอารายๆ ก็ยังอึมครืม คลุมเครือ ต๊าย ...ยังกะคดีฆาตกรรม
บางทีการที่เป็นอยู่แบบนี้ก็มีความสุขดี มีอารายให้ชุ่มชื่นหัวใจอยู่ทุกวัน
ถึงแม้ว่ามันจะไม่หวือหวาเหมือนคนรักกันอย่างที่คนอื่นเค้าเป็น ไม่มีการแสดงออกอะไร
แต่มันก็เป็นความอบอุ่นในใจไม่ใช่เหรอ ยังจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้อีกล่ะ
 อย่างน้อยการที่ได้บอกความในใจที่ได้เก็บไว้มานานเหลือเกิน ให้เค้าได้รับรู้ แค่นี้ก็พอแล้ว จิงมั๊ยคะ
 
 
 
*** ได้แอบมองเธอข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้ก็พอแล้ว ***
*** ก็เธอคือความประทับใจของชั้นนี่ แล้วชั้นจะลืมเธอได้ยังไงคะ ***
2月8日

??? ไม่ต้องมีคำบรรยาย

มะคืนหลังจากที่เรียนเสร็จตอน 18.00 ก็ไปซ้อมเพื่อที่จะสอบเต้นแอโรบิค อีกแร้วคับทั่น
โดดไปโดดมา รีบซ้อมมันอยู่คนเดียว คนอื่นขี้เกียจซ้อมก็ช่างมัน  ...อิอิ
ก็เรามีนัดกะผองเพื่อนตอน 20.00 ไปกินเนื้อย่างเกาหลี อันที่จิงเพื่อนสุดที่รักมันก็ไปกันตั้งแต่เรียนเสร็จ
ชั้นไปสายที่สุดเลย พอไปถึงก็มีแต่เพื่อนรักชั้น ตักให้ชั้นกินอยู่นั่นแหล่ะ แทบไม่ได้คีบเนื้อจากเตาเองเลย  555+
เพื่อนทักว่าผอมลงด้วยเว๊ย รึเป็นแผนที่พยายามกินกันไม่หมด แล้วมาลงที่ชั้น
แต่ไม่เป็นไร เพื่อเพื่อนทำได้เสมอ แฮ่ๆ โดนปรับค่ากินไม่หมดอยู่ดีก็เล่นเอามาซ๊าพูนเลย
ไปกินกัน 10 คน ของเต็ม 3 โต๊ะ โอ๊ยสุดยอด กินกันไปได้
กลับมาถึงบ้าน ทำงานอีกแล้วสิกรู เหนื่อย ง่วง แต่ทำไมไม่อยากไปนอน เป็นงี๊มาหลายวันแร้ว
เหมือนมันขาดไรไม่รู้ เหมือนรอใครบางคน ดูๆ พูดยังกะนิยาย
 
 
คุยกะปิงปิงไว้ว่าอยากเจอคู่แท้จัง
แต่ทุกวันนี้ ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่ออนาคตของเรา
บางทีคนที่เคยสัญญากันไว้ในชาติก่อน ว่าชาตินี้จะกลับมาคู่กันอีก เค้าคนนั้นอาจเกิดเป็นหมู เป็นลิง อิอิ
ทำให้ไม่สามารถดำรงชีวิตด้วยกันได้ แต่ยังไงเราก็ต้องตามหาอีกครึ่งนึงของชีวิตให้เจอ
 
*** ไว้ว่างๆ จามาเล่าเรื่องดีๆให้ฟัง ***
 
 
2月2日

จะอ้วนมั๊ยน๊า

อี๊ฟอ๊าฟกลับมาซักที หาโอกาสไปไหนด้วยกันยากมากๆ
เลยนัดกันไปหาไรกินกัน หิวๆ ไปกินแหนมเนืองกัน อยากกินพอดี
ก็เลยไป "ร้านครัวเวียดนาม" ไปกัน 3 คน
สั่งแหนมเนืองชุดใหญ่ กุ้งพันอ้อย ปอเปี๊ยะทอด กินกันจนพุงกาง
กินแทบจะไม่หมด ทั้งๆที่ปกติเราจะกินกันเยอะกว่านี้อีก
แต่ทำไมกินน้อยนักหว่าวันนี้
 
เอาเปงว่าอี๊ฟอ๊าฟไปอเมกางวดนี้ อย่าลืมของฝากนะจ๊าเพื่อนรัก ... อิอิ
คงไม่ได้เจอกันอีกนานเลยอ่ะ คิดถึงแกเสมอว่ะ
 
 
 

Pizza ...ณ หอกัน

หลังจากที่ไม่ได้ Birth Day Surprise ให้แม่นกเลย เนื่องจากปัจจัยหลายๆ อย่าง
จนเวลาล่วงเลยมานับปี เหอๆ พูดเหมือนนานเลยนะ
แล้วเมื่อวานก็เลยไปทำงานที่หอแม่นก หิวจัง เที่ยงแล้ว กินไรดีน๊า
เอาล่ะ เหนื่อย ขี้เกียจไปซื้อ เลยโทรสั่งพิซซ่ามากินกัน เนื่องในวันเกิดแม่นก ย้อนหลังๆๆๆ
เอาเป็นว่า Happy Birth Day อีกรอบแล้วกันเนอะ
บรรยากาศการกินพิซซ่าที่หอในนั้น ช่างอร่อยอะไรเช่นนี้
 
 
*** ขอบคุณพี่คนส่งพิซซ่า ที่อุตส่าห์ขี่รถมาถึง Campus ใหม่ นอกเมืองอย่างแรง ***
*** พิซซ่าถาดกลาง 2 ถาด เสร็จเรา 6 คน ไปในทันที ***
*** กินแบบลืมอ้วนเลย 555+ ***