>>> dO  U  tRusT in Me ??? คุณเชื่อใจฉันไหม ฉันรู้ว่าแปลได้ แค่อยากย้ำให้ชัดเท่านั้นเอง แปลออก แล้วเข้าใจความหายของมันหรือเปล่า นี่สิน่าสน !!! <<<

   การที่เราสองคนใช้ชีวิตร่วมกัน นอกจากจะมีความรักอันบริสุทธิ์ให้แก่กันและกันแล้ว เหนือสิ่งอื่นใดที่จะทำให้เราทั้งคู่ประคับประคองความรักได้ก็คือ การเชื่อใจในกันและกันไม่ใช่หรือ ???

       ฉันโดนกล่าวหาด้วยข้อความต่ำๆ ที่กลั่นกรองออกมาจากกระบวนการคิดโดยสติปัญญาอันแสนจะชาญฉลาดน้อยของ หญิงสาวนางหนึ่ง รวมถึงเหตุการณ์ที่สุดแสนจะเหมาะเจาะ ลงตัวทั้งเวลาและโอกาส

      ฉันขอให้หล่อน "หยุด" จบเรื่องทั้งหมดเสียที เพราะชั้นขี้คร้านจะไปฟังข้อความอันสตอเบอร์รี่

 

มะเช้าไปงานแต่งงานของพี่ฉัตรมา ก็เป็นลูกพี่ลูกน้องอ่ะ เป็นงานเล็กๆ ที่อบอุ่นนะ เหมือนกับกินข้าวร่วมกันระหว่างบ้านเรากะบ้านเค้า

โต๊ะจีน 9 โต๊ะ จัดงานที่ร้านอาหารของญาติทางฝ่ายเรา มีแต่พี่น้องกันทั้งนั้น งานนี้ก็เลยไม่ต้องเปลืองค่าเหล้า เบียร์ น้ำอัดลม

เป็นงานแรกนี่แหล่ะที่เคยเจอไม่มีน้ำอัดลม แต่เสิร์ฟน้ำมะตูมแทน เนื่องด้วยคนแก่เยอะ อิอิ ที่สำคัญ มีข้าวผัดปู กะเต้าหู้ทรงเครื่อง แล้วก็กระเพาะปลาผัดแห้ง ...ปาปาฟาดเรียบสิคับงานนี้

ก็คนมันหิว ว่าจะไปกั้นประตูเงินประตูทอง พวกอาๆ ก็ไปซะแระ พวกผู้ใหญ่ก็แซวให้ดูไว้เป็นตัวอย่าง เผื่องานตัวเองมั่ง เหอๆ น้ำตาซึมเลยชั้น ไม่ได้เป็นไรร๊อก อินแทนเจ้าสาว เว่อร์ เว่อร์ เว่อร์

แล้วเพลง Forever in love ของ Kenny G ที่ปาชอบก็ดังขึ้น น้ำตาไหลไม่รู้ตัว 555+ ตลกตัวเอง แล้วทำท่าหาวนอนเด๋วแม่สงสัย กิ๊วๆ

 

++++++++++++++++++++++++++++ วันนี้เค้ามาเชิดสิงห์โต เชิดมังกร หน้าบ้านแต่เช้าเลย มังกรยาว 80 เมตร ถวายในหลวง 80 พรรษาอ่ะ สวยดี

วันนี้งานงิ้ววันแรกอ่ะเนาะ  พรุ่งนี้อ๊าฟกะปอชวนไปเดินกัน อ้าว ไปก็ไป อิอิ นานๆ จาได้ไปด้วยกันที แพ้ควันธูปซะล่ะปาปา

ปีนี้ก็เป็นอีกหนึ่งปีที่ดูงิ้วเล่นไม่รู้เรื่อง งานงิ้วทีไร คิดถึงย่าน้อย ยังจำได้เลย ตอนเด็กๆ ปากะปู้ไปนั่งดูงิ้วกะย่าน้อย แล้วย่าน้อยจะแปลให้ฟัง ซึ่งเมื่อก่อนปานึกว่าเค้าแสดงมั่ว อิอิ 

จำได้นะ ปานั่งด้านซ้าย ย่านั่งกลาง ปู้นั่งด้านขวา เก้าอี้ไม้แถวยาวๆ ย่าน้อยเสียด้วยโรคมะเร็งปอดที่โรงบาลเซ๊นแมรี่ โคราช  ทั้งๆ ที่ย่าไม่ได้สูบบุหรี่ แต่คนรอบข้างย่านี่สิ ...หืม...

พวกผู้ใหญ่บอกปาว่าย่าน้ำท่วมปอด ซึ่งปาก็เข้าใจแบบนั้น จนวันที่ย่าเสียปาถึงรู้ว่าย่าเป็นมะเร็ง ย่าไม่ให้ฝัง เสียดายที่ดิน อิอิ เลยได้เผาแทน วันเผาย่า  ปู่ตี่ไม่ได้ไปงานศพด้วย

ปู่บอกว่าเป็นประเพณี ไม่ให้ผัวเมียไปงานศพกัน มันจามีห่วง ปาล่ะเศร้า คนรักกันแท้ๆ ปู่นั่งร้องไห้คนเดียวในบ้านที่บุรีรัมย์ ขณะที่คนอื่นไปวัดกันหมด Y_Y

วันสารทจีน ย่าจะหอบเอาเป็ด ไก่ หนมเทียน หนมเข่ง มาเยอะแยะเลย กลัวหลานไม่ได้กินของไหว้ พอย่าเสีย บรรพบุรุษคงผอมแย่เลย อิอิ ไม่มีใครทำแมะ ใส่บาตรให้แทนแล้วเน้อ

อาทิตย์ก่อน อาอี๊ดพา เหวิน เหวิน กะอิ๋งอิ๋ง มาเที่ยวที่บ้าน มีคนทักเหวินเหวิน ว่า รู้จัก เจ๊กตี่ มั๊ย เหอๆ รู้จักคับ ก็ผมเป็นหลานเจ๊กตี่ ตาหลกเนาะ ทั้งๆ ที่ปาว่าดูยังไงก็เหมือนย่าน้อยมากกว่า

คงเหมือนอิหนุ่มล่ะมั่ง ตอนพยาบาลอุ้มมันออกจากห้องคลอด พยาบาลอีกคนทักว่า ลูกเจ๊กทางไหนน๊อ พอเห็นนามสกุล อ๋อ ลูกเจ๊กคม ซะงั๊น ก็มันขาวนี่หว่า ใครจาเกิดมาดำอย่างช๊านนน 555+

ปีนี้ตั้งใจจะบริจาคโลงศพ ซึ่งปีที่ผ่านๆ มาปาบริจาคผ้าห่มศพ เอาล่ะ ปาคงต้องบริจาคอวัยวะด้วย รอให้อายุถึงก่อนแล้วกันนะ อ้าว กำ เปลี่ยนเรื่องซะได้ ...สรุปว่า ปารักย่าน้อยนะ

เธอรู้มั้ย...ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์ตรงไหน
คนชอบสงสัยกันจัง ...ฉันจะบอกให้นะ
ถ้าเป็นเธอ เวลาที่เธออยากหาแฟน ...
เธอคงอยากได้แฟนหล่อๆ รวยๆ
ขับรถเท่ห์ๆ ฉันก็อยากได้ แล้วยังไง....

เธอจำได้ไหมแฟนฉันคนแรก ทั้งหล่อทั้งรวย
แล้วไง...เธออาจภูมิใจในวันแรกๆ แอบปลื้มกับตัวเอง
พอวันต่อมา....เธอต้องทนกับความรู้สึกหลายๆ อย่าง
เธอต้องถูกมองด้วยสายตาประหลาดๆ จากคนรอบข้าง
เธอต้องคอยเดินตามไปในที่ๆ เค้าบอก
เธอต้องกินในสิ่งที่เค้าเลือก
เธอต้องคอยฟังในเรื่องเวอร์ๆ ที่เค้าพยายามบอกเธอ
เธอยังต้องทนอึดอัดเวลามีผู้หญิงอื่นมายั่วยวนเค้า
ในขณะที่เค้ายิ้มอย่างมีความสุข.....

เธอกลับต้องซ่อนความกังวลใจ
เพียงรอให้เค้าเอ่ย ปากแนะนำตัวว่า "เธอเป็นแฟนเค้า"
ยิ่งนานวัน คุณค่าของเธอยิ่งค่อยจางลง...จางลง...
เค้าจะค่อยๆ ใช้คำพูดที่เชือดเฉือนเธอ...
คำว่า "ไม่ได้" (ไม่รู้) จะออกมาจากปากเค้ามากขึ้น การแนะนำว่า
"แฟนเค้า" จะน้อยลง เธอกลับแอบได้ยินเค้าหัวเราะกับหญิงอื่นมากขึ้น....
เธอจะได้ยินคำแก้ตัวแบบเน่าๆ ที่ไม่รักษาน้ำใจ
แล้วเธอก็ต้องยอมเดินออกมาจากเค้าพร้อมแว่วเสียง
หัวเราะของเค้าดังเข้ามากระทบหูเธอ

แต่กับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง
แม้เค้าจะไม่หล่ออะไรมากมาย
แต่รอยยิ้มเค้าก็สวยสำหรับฉัน
แม้เค้าจะไม่รวย แต่เค้าก็มีอะไรๆ
มาประทับใจฉันเสมอ
เค้าไม่มีผู้หญิงมารายล้อม
แต่เค้ามีเพื่อนที่ดีมากมาย

ฉันชอบที่เราคุยกันได้ทุกเรื่อง
ฉันชอบที่ฉันได้เลือกที่จะไปไหน
จะกินอะไร...ฉันจะกุมแขนเค้าแน่นขึ้นเวลาที่
เค้าแนะนำตัวฉันกับคนอื่น ว่าฉันเป็นแฟนเค้า
เค้ามีแต่เรื่องตลกๆ มาเล่าให้ฉันฟัง
ยิ่งนานวัน เค้าจะยิ่งรักฉันมากขึ้น
เหมือนกลัวว่าฉันจะทิ้งเค้าไป ....

เค้าจะทำให้ฉันจนบ้างครั้งต้องเอ่ยว่า
"ไม่ต้องทำขนาดนั้น"
ฉันจะรู้สึกอบอุ่น เชื่อมั่นเวลาที่มีเค้าอยู่
นี่แหละ...ชายคนดี ของฉัน
แล้วเธอจะรู้ว่า การมีผู้ชายธรรมดาดีๆ สักคน ก็พอแล้ว.....

 

วันนี้ชั้นเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย อัพบล็อค ถึง 3 บล็อค ภายในวันเดียว 555+

โค ตะ ระ เซ็งเลย อิฮอทแมว มันบังคับให้เปลี่ยนเมล์เป็นเวอร์ใหม่

ส่งผลให้ ข้อความในเมล์ของชั้น กลายเป็นตัวยึกยือ ในจดหมายบางฉบับ

ซึ่งแต่ละฉบับ เป็นจดหมายที่มีความหมายกับชีวิตชั้นมากเลยเชียว (พิมพ์ไปน้ำตาซึมไป)

จาไปฟ้องมัน โทษฐานที่ทำร้ายจิตใจช๊านนน ซึ่งยากแก่การเยียวยารักษา

ความทรงจำดีๆ ของชั้น ที่เกิดจากความคิดถึง ห่วงใย ใส่ใจ จากผู้ชายคนนึงส่งจากทวีปหนึ่ง ส่งมาถึงหญิงสาวอีกทวีปหนึ่ง

จนเกิดเป็น ...ความรัก... ในปัจจุบัน

การที่จะรักใครซักคน มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ ที่สำคัญการรักษาความรักไว้นั้นยากกว่ามาก จิงมั๊ย

จิงใจ ไว้ใจ เชื่อใจ ดูแล ห่วงใย ใส่ใจ เข้าใจ รับฟัง ใจเย็น มีเหตุผล ไม่โกหก อย่าทำให้กันและกันต้องเสียใจ เสียน้ำตา ...คุณว่าจิงมั๊ย

รัก เพราะ รัก

ตอนนี้คุณโกหกคนที่คุณรักรึเปล่า แล้วคุณคิดว่าคนที่คุณรักจะเสียใจมากแค่ไหน

เดินทางมาไกล

ไกลจนมิอาจกลับหลังแล้ว

จะเดินต่อไป ถึงหนทางจะมืดมน

เปิดจัยรับมัน ยอมรับมัน เท่านี้ก้อสุขจัยแล้ว

ขอบจัยที่ ทำให้มีความสุข เช่นกัน

สัญญา  จะไม่  ทิ้งกัน

[จำได้มั๊ยข้อความนี้ ใครเป็นคนพูด รักเฮียจังเล๊ย]

 

ใครๆ ก็ต่างว่ากันว่า ฟ้าหลังฝนนั้นสวยงามเสมอ

ซึ่งหมายถึงว่า เมื่อเราผ่านพ้นจากเรื่องทุกข์ร้อนมา ภายหลังเราก็จะสบาย

แต่สำหรับชั้นแล้ว มันตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

วันไหนที่ชั้นมีความสุข หัวเราะได้บ้าง วันนั้นชั้นเองจะต้องเสียน้ำตาด้วยเช่นกัน

เหมือนคำสาปเลยเนาะ แต่ใครล่ะจะสาปชั้น คงเป็นตัวชั้นเอง

ที่เหมือนหิ่งห้อย (จิงๆ มันต้องแมงเม่าล่ะ แต่แมงเม่าชั้นว่าชื่อมันไม่เพราะ อิอิ)

บินเข้ากองไฟ รู้นะว่าร้อน แต่ก็ยังไป สุดท้ายตัวเองก็ต้องตาย

เหมือนไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวันไง โห เพลงสมัยแม่เลยนะนั่น แต่ชั้นชอบจัง

ดอกทานตะวันจะหันไปตามแสงของดวงอาทิตย์ แต่ไม้ขีดไฟก้านน้อย ก็ยอมจุดตัวเองให้เกิดประกายไฟ

เพื่อที่จะให้ดอกทานตะวันหันมามองตัวเอง เพียงซักครั้งหนึ่ง ...เกิดขึ้น เพราะ รัก คำเดียว

เศร้านะ นี่แหล่ะ ที่เค้าเรียกว่า โศกนาฏกรรมของความรัก ล่ะ

 

......................................................................................................................................................................................

 

      เจฟคุยเรื่องจาไปเมืองนอก แล้วทำไงเราถึงจาได้อยู่ด้วยกัน รึจาแต่งงานกันเลยมั๊ย (อ้าววว ขอเราแต่งงาน รึเปล่าเนี่ย) เจฟจาให้หม่าม๊าเจฟมาคุยกะป๊าของปา แต่คง ... เฮ้อ

 

     วันๆที่เป็นอยู่ เฝ้าทำเพื่อเธอทุกอย่าง
       แต่ใจเธอไม่เคยลืมรักครั้งเก่า
       เธอเป็นแก้วใบนึง ที่เต็มไปด้วยน้ำเปล่า